Agent Ekonomisinin Manifestosu

1. Birçok özerk sistem ödeme yapması ve ödeme alması gerekecek

Her sohbet botu cüzdan taşımaz. Ama ücretli API'leri çağıran, hesaplama kiralayan, veri satın alan, görevleri dışarıya veren, çıktıları satan veya iş akışlarını koordine eden ajanlar ekonomik yeteneklere ihtiyaç duyarlar. Ajan ödeme yapamıyorsa, her iş akışı insan operatöre geri döner — ve insan operatör her makinenin darboğazı haline gelir.

2. Sadece ödeme yeterli değil

Ödeme makbuzu değerin hareket ettiğini söyler. İşin tamamlandığını söylemez. Agent ekonomisine iş anlaşmaları, doğrulama makbuzları ve uzlaşma makbuzları gerekir. İlginç birim işlem değil. Kontrat.

3. Programlanabilir kabul eksik olan ilkeldir

Temel soru "bir ajan para gönderebilir mi?" değil. Soru: ödeme ancak ve ancak üzerinde anlaşılan koşul sağlandığında itfa edilebilir mi? İşte bir havale transferi ile bir kontrat arasındaki fark bu. Agent ekonomisine ikinci birinin ihtiyacı var.

4. Ajanlar sınırsız cüzdan değil, sınırlı krediye ihtiyaç duyarlar

Güvenli bir ajan kısıtlamasız fonlar tutmamalı. Sınırlı, süresi dolan, amaç-bağlı enstrümanlar almalı. Bankacılığın tarihi sınırlı taahhütlerin tarihidir. Ajanların da sınırlı taahhütlere ihtiyacı var.

5. Kazanan yığın katmanlı olacak

Hiç bir ürün agent ekonomisinin sahibi olmayacak. Yetkilendirme, ödeme, iş doğrulaması, kredi ve uzlaşma farklı katmanlarda yaşayacak — ve kazananlar temiz bir şekilde oluşturan sistemler olacak.

Makine tarafından okunabilir şartlar

Bir ajan belirsiz bir faturayı müzakere edemez. Yapılandırılmış şartlara ihtiyaç duyar: fiyat, varlık, ağ, alıcı, son tarih, geri ödeme kuralı, doğrulayıcı ve görev tanımı. Bundan daha azı yazılım için giydirilmiş bir insan şeklidir.

Düşük sürtüşmeli ödeme

Bir ajan dakikada yüzlerce araç çağırabilir. Ödeme manuel bir satın almayı, CAPTCHA'yı veya altı adımlı bir OAuth dansını gerektirmemelidir. Sürtüşme otomasyon düşmanıdır.

Belirlenmiş maliyetler

Ajanlar bir işlemi göndermeden önce buna değer olup olmadığını bilmeleri gerekir. Tahmin edilemeyen ücretler ve gaz müzayedeleri küçük özerk ödemeleri planlanması zor ve bütçelemesi imkânsız hale getirir.

Sınırlı harcama

Bir ajanın sınırları olmalı — görev başına, muhasebe tarafı başına, gün başına, varlık başına, risk kategorisi başına. Doğru varsayılan, işi tamamlamaya hâlâ izin veren en küçük yetkidir.

İş doğrulaması

Sistem neyin kabul edilebilir iş sayıldığını tanımlamalı. Bu objektif çıktı, imzalı doğrulayıcı makbuzu, kriptografik kanıt, karma taahhüt veya insan tarafından gözden geçirilen karar olabilir. Doğrulama kuralı olmadan ödeme bahşiş haline gelir.

Uzlaşma makbuzları

Aşağı yön sistemleri neyin uzlaştığını bilmeleri gerekir. Makbuzlar evrak değildir — muhasebe, uyuşmazlık çözümleme, denetim ve itibar temeliydir. İyi makbuzları olmayan bir para sistemi büyüyemez.

Geleneksel ödeme sistemleri kalıcı kimlikler için tasarlanmıştır: insanlar, işletmeler, banka hesapları, kartlar, ticari hesaplar, geri ödemeler, yasal başvuru hakkı. Bu insan ticareti için uygun.

Ajanlar farklıdır. Geçici süreçler olabilirler. Devredilen yetki altında hareket edebilirler. Tek bir API çağrısı için ödeme yapmak zorunda kalabilirler. Muhasebe tarafı başka bir ajan olan, kayıtlı bir tüccar olmayan bir iş akışı içinde çalışabilirler.

Bu geleneksel sistemleri yararsız hale getirmez. İnsan bir satın almayı onayladığı her yerde önemli kalırlar. Ama daha derin katman özerk iş uzlaşması: bir ajan başka bir ajan veya hizmet için bir görev için ödeme yapar ve sistem kendisi görevin tamamlanıp tamamlanmadığını doğrular.

Bu katman kart ağının sarmalayıcısı olamaz. Mantığı içinde para olmalı.

Doğrulanabilir iş akışı bir soruyu cevaplar:

İş gerçekleşti mi?

Bu önemli. Doğrulama olmadan özerk ödemeler kör transferler olur. Ajanlar makbuzlara, görev karmalarına, kabul yüklemiş lerine ve uzlaşma kanıtlarına ihtiyaç duyarlar.

Ama doğrulama tek başına ekonomi oluşturmaz.

Daha büyük kilit ajanlar birbirlerine sınırlı, programlanabilir kredi verebilecekleri zaman gelir.

Ana ajan, alt ajana bir bütçe verebilmeli, özel bir anahtar vermeden. Veri sağlayıcı hemen uzlaşma gerektirmek yerine itfa edilebilir bir Not kabul edebilmeli. Hesaplama pazarı küçük görev-koşullu taleplerde iş fiyatlandırabilmeli. Doğrulayıcı, iş anlaşmayla eşleştiğinde uzlaşmayı serbest bırakabilmeli.

Bu agent ödemeleri ile agent ekonomisi arasındaki fark.

Ödemeler değeri hareket ettirir.

Doğrulama işi kanıtlar.

Kredi ekonomik ajansı yaratır.

Ergo üzerinde, bu Reserve, Note, Tracker ve Acceptance Predicate desenleri aracılığıyla ifade edilebilir:

• Reserve krediyi destekler;
• Note talepte taşır;
• Tracker çift-itfa veya hesap muhasebe durumunu kaydeder;
• Acceptance Predicate itfayı doğrulanmış işe bağlar.

Bu ajanların sınırsız para basabileceği anlamına gelmez. Agent tarafından verilen kredi sınırlı, denetlenebilir, politika-sınırlandırılmış ve açık kurallar altında itfa edilebilir olmalı. Nokta keyfi kredi oluşturması değil. Nokta şeffaf uzlaşma kısıtlamalarıyla programlanabilir kredi verilmesidir.

İşte özerk ajanların ödeme istemcileri yerine ekonomik aktörler haline geldiği yer.

Küçük bir sözcük dağarcığı çoğu agent ekonomik akışını oluşturmak için yeterlidir.

Reserve

Reserve yedekleme katmanıdır. Teminat tutar veya vergilendirme kurallarını tanımlar. Orkestratör alt ajanlara kredi verdiğinde, Reserve güven kaynağıdır.

Not

Not programlanabilir taşıyıcı bir enstrümandır. Harcamalı bütçe veya Reserve aleyhine talep temsil edebilir. Değer, sona erme ve görev-spesifik koşullar taşır. Not'u elinde tutan kişi, Not'un kurallarına tabi olarak bunu itfa etmeyi deneyebilir.

İzleyici

Tracker çift-itfayı engeller ve durum değişikliklerini kaydeder. Kredi sisteminde, bütünlük ve kaos arasındaki fark Not'un iki kez itfa edilmesini durdurabilip durduramazsınız.

Acceptance Predicate

Acceptance predicate iş kuralıdır. Görev karmması, doğrulayıcı makbuzu, son tarih, imza veya bunlardan herhangi bir bileşim gerektirebilir. Bu ödemenin yanında yaşayan akıllı kontrat değil, içinde yaşayan kontrat.

Birlikte, bu ilkelLer bir ödeme enstrümanını iş için küçük bir kontrata çevirirler.

eUTXO durumu açık hale getirir

Her box'ın değeri, kaydı ve harcama kuralı vardır. Ajanlar işlemleri göndermeden önce durum geçişleri hakkında akıl yürütebilirler. Onları uçuş ortasında şaşırtacak gizli küresel durum yoktur.

ErgoScript mantığı ödemenin içine koyar

Harcama koşulu kabul kuralını kodlayabilir. Ödeme bir yerdeki sunucuya bildirim değil — madencilerin uyguladığı kendi kendine yeten bir kontrat.

Babel Ücretleri gaz-önyükleme sürtüşmesini azaltır

Ajanlar sadece çalışmak için önceden finanse edilmiş bir yerel-token cüzdanına ihtiyaç duymamalıdır. Babel Ücretleri, bir Babel box'ı mevcutsa, ücret ödemeye başka yer token dönüşüm mekanizmaları aracılığıyla izin verir, agent eklenmesinde en garip adımlardan birini kaldırır.

Yerel tokenler ve Notlar oluşturma

Tokenler mülkiyeti ele alırlar. Notlar programlanabilir kredi ve uzlaşmayı ele alırlar. Tek bir uygulama her ikisini de kullabilir, tek bir işlemde, köprü veya sarmalama olmadan.

PoW'un yönetişim öldürme anahtarı yok

PoW temel zincir, doğrulayıcı yönetimli veya vakıf tarafından yönetilen sistemlerden farklı bir kontrol modeline sahiptir. Agent altyapısı, komitenin durduramayacağı bir temel katmana ihtiyaç duyar. PoW bunu verir.

Bunlar en iyi uygulamalar değil. Kurallardır.

1. Gizli saklama yok. Kullanıcılar her zaman fonları kimin kontrol ettiğini bilmelidir.
2. Sınırsız ajanlar yok. Her ajan açık harcama sınırları alır.
3. Şartsız ödeme yok. Fiyat, görev, son tarih ve doğrulayıcı açık, makine tarafından okunabilir ve imzalanmıştır.
4. Makbuzsuz uzlaşma yok. Ödeme ve iş doğrulaması sonsuza kadar denetlenebilir.
5. Denetim olmadan üretim iddiaları yok. Demolar demodur. Denetimler denetimdir. Onları karıştırmak uygunsuzluktur.
6. Tek ray mutlakçılığı yok. Agent ekonomisi katmanlı ve birlikte çalışabilir veya agent ekonomisi değildir.
7. Sahte merkeziyetsizlik yok. Sunucu sonucu yeniden yazabiliyorsa, README bunu ilk satırda söyler.

Mevcut ödeme ağları agentic ticareti çözerse ne olur?

İnsan tarafından yetkilendirilmiş ticaretin büyük bir kısmını çözerler — her satın alma arkasında insan hâlâ duran kısım. Bu, güven-minimize edilmiş iş uzlaşması, programlanabilir Notlar veya agent-to-agent kredisinin ihtiyacını ortadan kaldırmaz. İki katman farklı sorunları hizmet eder.

EVM sistemleri yeterli mi?

Hesap-model zincirler bu desenlerin çoğunu uygulayabilir. Argüman diğer sistemlerin yetersiz olması değil. Argument eUTXO, ErgoScript ve Notes bu tasarımı alışılmadık derecede doğrudan, denetlenebilir ve analiz edilebilir hale getirir — ve agent altyapısı için bu üç özellik ekosistem boyutundan daha önemlidir.

Ajanlar krediye ihtiyaç duymazsa ne olur?

Bazı ajanlar sadece basit ödemelere ihtiyaç duyacak. Ama ajanlar koordine etmeye başlardıkları zaman — orkestratörler, alt-ajanlar, devredilen bütçeler, gecikmiş uzlaşma — kredi enstrümanları gerekli hale gelir. Ajanlar ne kadar işbirliği yapıyorsa, kredi o kadar önemli olur.

Kullanıcılar özerk ödemelere güvenmazsa ne olur?

İhtiyatlı olmalılar. Tam da bu yüzden agent ödemeleri harcama limitleri, makbuzlar, denetim kapıları, insan geçersiz kılma politikaları ve şeffaf risk açıklamalarına ihtiyaç duyar. Güven, sistemin ne garantileleyebileceği ve ne garanti edilemeyeceği konusunda dürüst olunarak kazanılır.

Çok erken mi?

İnsan interneti için raylar kullanıcı olmadan inşa edildi. Agent ekonomisinin rayları şu anda inşa ediliyor. Soru, yazılım ajanlarının paraya ihtiyaç duyup duymayacağı değil. Soru aldıkları paranın iyi olup olmayacağıdır.

Küçük inşa edin. Testnet inşa edin. Kodu yayınlayın. Makbuzları gösterin. Hata modlarını yazın. Demoları tekrarlanabilir hale getirin. Oyun değiştirmesi, sona ermesi, yanlış çıktı, yanlış alıcı, kısmi iş ve başarısız uzlaşma için testler ekleyin. Bilmediğiniz şeyleri belgelendirin.

Agent ekonomisine daha fazla belirsiz iddialara ihtiyacı yoktur. Sertifikasydan sağ çıkan çalışan örneklere ihtiyacı var.

İlkelleri inşa edin. Onları dürüstçe test edin. Onları kamuya denetletin. Yavaş gemi. Sonra onlara bağlı olan şeyleri inşa edin.

Bu, sonraki on yılın işidir.

Agent ekonomisi nedir?

Agent ekonomisi, yazılım ajanları, insanlar, hizmetler ve pazarlar arasındaki ekonomik etkileşimler ağıdır. Ücretli API çağrıları, araç kullanımı, devredilen görevler, hesaplama pazarları, veri erişimi, iş doğrulaması ve insan olmayan muhasebe tarafları arasında uzlaşma içerir.

Tüm AI ajanları cüzdan taşımalı mı?

Hayır. Birçok ajan insan tarafından finanse edilmiş uygulamalar içinde kalacak ve para doğrudan hiçbir zaman dokunmaz. Cüzdanlar ve programlanabilir ödeme enstrümanları en çok hizmet satın alan, iş satan, alt görevleri koordine eden veya organizasyon sınırları arasında çalışan ajanlar için önemlidir.

Programlanabilir para nedir?

Programlanabilir para, kendisine kurallar eklenmiş değerdir: onu kimin harcayabileceği, ne zaman sona ereceği, itfa için hangi koşulun sağlanması gerektiği, hangi Reserve'ın desteklediği ve uzlaşmanın nasıl kaydedildiği. Banknot ile kontrat arasındaki fark budur — her ikisi de değeri belirtir, ama sadece biri bunun ne için olduğunu bilir.

Neden mevcut ödeme ağlarını kullanmayasınız?

Mevcut ağlar kalıcı insan kimlikleri, ticari hesapları, ters ödemeleri ve yasal başvuru hakkı etrafında inşa edilmiştir. Ajanlar genellikle kısa ömürlü, devredilen ve yazılım-doğal. Mevcut ağlar insan tarafından yetkilendirilmiş ticaret için faydalı kalırlar. Güven-minimize edilmiş agent-to-agent uzlaşması için doğru temel değillerdir.

Ergo bunun için mümkün olan tek zincir mi?

Hayır. Diğer sistemler yığının parçalarını uygulayabilir. Ergo'nun iddiası, eUTXO modeli, ErgoScript, yerel tokenler, Babel Ücretleri ve PoW uzlaşmasının programlanabilir agent-ödeme enstrümanları için alışılmadık derecede uygun olmasıdır — bunun için tek ev olduğu değil.

Bu manifesto neye taahhüt eder?

Teze. Ürün yol haritasına, token lansmanına veya herhangi bir belirli uygulamaya garantiye değil. Tez programlanabilir paranın agent ekonomisinin temeli olduğu ve temelin dürüstçe inşa edilmesi gerektiğidir — ilkel ilkel, denetim denetim, makbuz makbuz.